www.archive-nl-2014.com » NL » D » DEVAV

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".

    Archived pages: 26 . Archive date: 2014-10.

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing - Vereniging van Achterblijvers na Vermissing
    Descriptive info: .. VAV De Vereniging Achterblijvers na Vermissing.. Home.. VAV.. Bestuur.. Vermissing.. Geschiedenis.. Interview.. Dag van de vermisten.. Programma.. Pauzemonument.. Media Nieuws.. Publicaties.. Contact.. Contactformulier.. Belangrijke adressen.. Gastenboek.. Jaarlijks wordt tussen de 16.. 000 en 20.. 000 maal een vermissing gemeld bij de politie.. Dat zijn gemiddeld 50 meldingen per dag.. De meeste vermisten zijn binnen enkele uren of dagen terecht.. Ongeveer 700 tot 800 vermissingen duren langer dan drie weken, 10 tot 15 langer dan een jaar.. Deze laatste groep betreft de ‘langdurig vermisten’.. Momenteel staan in Nederland zo’n 300 (naoorlogse) langdurig  ...   de verdwijning, de plaats waar de vermiste is, en hoe het met de verdwenen dierbare is.. Ze weten niet waar ze eerst of laatst moeten zoeken.. Of moeten ze juist thuisblijven, om geen telefoontje te missen?.. De.. Vereniging Achterblijvers na Vermissing.. (VAV) is er voor die achterblijvers.. Samen met.. Slachtofferhulp Nederland.. geeft de VAV handvatten om richting te geven aan de zoektocht en hulp bij de vragen die op achterblijvers af komen.. Slachtofferhulp Nederland is bereikbaar op telefoonnummer: 0900-0101.. Zoeken naar:.. De Vereniging Achterblijvers na Vermissing.. De VAV, (c) 2012.. Paragon ICT..

    Original link path: /
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » VAV
    Descriptive info: De Vereniging Achterblijvers na Vermissing (VAV) is in.. 1994.. opgericht.. door een aantal achterblijvers.. De VAV brengt achterblijvers bij elkaar op de.. Nationale Dag van de Vermisten.. , waar ze naar elkaars verhaal kunnen luisteren, herkenning vinden en elkaar kunnen helpen.. De VAV geeft.. informatie.. aan achterblijvers via deskundigen die de Dag van de Vermisten bezoeken, sprekers die een lezing verzorgen, en via informatiemateriaal en de website.. voorlichting.. over de specifieke problemen van achterblijvers door via de media naar buiten te treden, door contacten te  ...   wanhoop van achterblijvers niet wegnemen, want de VAV kan geen vermisten opsporen.. De ervaring heeft echter geleerd dat lotgenoten veel.. steun.. aan elkaar kunnen hebben, op zowel het emotionele vlak als bij praktische problemen.. De VAV geeft een.. telefonisch spreekuur.. : achterblijvers kunnen gebeld worden door leden van de vereniging om als lotgenoten met elkaar te praten (opgave via.. contactformulier.. ).. De VAV verwijst naar de.. Hulplijn Vermiste Personen.. voor.. adviezen.. aan achterblijvers bij het zoeken naar een vermiste en bij het oplossen van praktische problemen..

    Original link path: /?page_id=17
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Vermissing
    Descriptive info: De ervaring heeft geleerd dat achterblijvers tegen drie pijnlijke thema’s aanlopen:.. Ten eerste het.. verschil tussen vermissing en dood.. Ten tweede het.. verschil tussen verdwijning en vermissing.. En ten derde het.. verschil tussen zoeken en opsporen.. Door deze thema’s in beeld te brengen, wil de VAV laten vóelen wat het is om achterblijver te zijn.. Verschil tussen vermissing en dood.. We kennen allemaal de schok als we horen dat een dierbare overleden is.. Het is niet waar!! Maar de realiteit zélf dwingt ons deze realiteit onder ogen te zien.. We zien het lichaam immers, de kist, er is een rouwplechtigheid, we nemen afscheid, we kunnen niet anders, we kunnen de werkelijkheid niet ontkennen.. En het staat vast: de dode keert nooit meer terug.. Hoe zwaar het gemis ook is, we geven het gaandeweg een plekje terwijl we ons leven vervolgen.. Bij vermissing is er geen plotselinge schok, maar een knagende ongerustheid die ons langzaamaan meer en meer bekruipt: een dierbare komt niet thuis wat zou er zijn wachten, wachten, ow god, er klopt iets niet, het knagende wordt gaandeweg wurgend, de ongerustheid gestaag paniek.. Het is geen tastbaar einde, maar een ijzige stilte rond een koude leegte.. Bij een overlijden is de dierbare voorgoed uit ons leven gescheurd, bij vermissing kan de dierbare overal en nergens zijn, en schreeuwt alles in ons om te redden, beschermen, vasthouden.. Dat drijft ons tot zoeken, maar waar? En als we zoeken, missen we misschien het verlossende telefoontje: “Ha mam, eindelijk weer een telefooncel gevonden, waar zaten jullie vorige week toch, jullie namen niet op!”.. Terwijl bij een overlijden de schok zélf helpt de schok van het verlies te verwerken, blijft bij vermissing de knagende ongerustheid voort duren.. De dood is één verhaal, vermissing telt meerdere, allemaal met een open eind.. Is de vermiste dood of leeft hij? Dat zijn al twee verhalen.. Welke is waar?.. Dan is er de vraag over de verblijfplaats, ergens in de wereld, ergens begraven, ergens achtergelaten, en waar dan? Vele verhalen, welke is waar?.. En ten derde is er de vraag over wat er gebeurd is, een misdrijf, een ongeluk, geheugenverlies, drugs toegediend gekregen, gevangen gehouden? Vele verhalen, welke is waar?.. En tot slot speelt de vraag wat je kunt doen, zoeken? Waar, hoelang? Verklaar je de vermiste dood als je stopt met zoeken? Laat je hem in de steek? Misschien wacht hij in spanning op jouw hulp, wie zal het zeggen?.. Het is een o zo vanzelfsprekend gevoel van liefde,  ...   nú, 7 dagen per week, 24 uur per dag, iedere minuut, iedere seconde.. Een dierbare is verdwenen en we tasten volledig in het duister.. We zoeken, eindeloos, overal, en vinden hem niet.. Verschil tussen zoeken en opsporen.. Tot slot het derde punt: het verschil tussen zoeken en opsporen.. Achterblijvers kunnen zoeken, maar voor opsporing zijn ze volledig afhankelijk van daartoe uitgeruste instanties en organen.. De vermiste dierbare wordt een “case” met een nummer, te behandelen naast verschillende andere cases.. De case is eigendom van de instantie.. Opeens zijn de familieleden “derden” geworden.. In een Noors onderzoek komt naar voren dat slachtoffers en hun verwanten eigenlijk dubbele verliezers waren: eerst van wat hen overkwam, en daarna doordat ze buiten spel werden gezet door instanties.. Hun zaak was hen als het ware afgepakt.. Ze stonden machteloos aan de kant naar een schouwspel te kijken waarin anderen de hoofdrol speelden die hén toebehoorde.. En in een ander onderzoek naar vermissing werd aangetoond dat het juist erg belangrijk was dat achterblijvers een actieve rol in het zoekproces moesten vervullen, om nog enig gevoel van controle te kunnen blijven voelen, dat noodzakelijk was om alle stress het hoofd te kunnen bieden.. Deze twee dingen zijn met elkaar in tegenspraak.. Want wat gebeurt er als de zoektocht een opsporingszaak wordt: Achterblijvers moeten alle informatie prijsgeven, ten gunste van een goede behandeling van de “case”.. Maar dat gebeurt niet vice versa, instanties bepalen wat achterblijvers te horen krijgen, en op welk moment.. Voor de achterblijvers is de vermiste één dierbare, voor instanties tellen diverse cases.. Achterblijvers leven continu en met hun hele wezen met de vermissing, instanties moeten hun aandacht verdelen, uiteraard in werkuren.. Achterblijvers willen het liefst 24 uur per dag zoeken, en willen dus ook het liefst dat instanties 24 uur per dag opsporen.. Deze behoefte van achterblijvers is heel natuurlijk.. Maar ook de werktijden en protocollen van instanties zijn te goeder trouw en met de beste bedoelingen ingericht.. Door dit verschil in benadering van de vermissing zijn instanties vaak lui en laks in de ogen van achterblijvers, en zijn achterblijvers dikwijls hysterisch en drammerig in de ogen van instanties.. Dit verschil zorgt voor een enorme stress bij achterblijvers, en voor frustraties bij instanties.. Achterblijvers durven vaak niet te rouwen, omdat dat hen het gevoel geeft de vermiste dood te verklaren of in de steek te laten.. Dat ervaren ze als verraad.. Ze staan voor de bijna onmogelijk zware taak om rouw en hoop met elkaar te verbinden..

    Original link path: /?page_id=21
    Open archive
  •  

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Geschiedenis
    Descriptive info: Tot de jaren negentig van de vorige eeuw bestond er geen vorm van hulpverlening in Nederland die speciaal was toegespitst op vermissing.. Achterblijvers bleken gaandeweg in een isolement te raken nadat een dierbare vermist was geraakt.. Ze stonden met lege handen, ze misten passende opvang, en stuitten op onbegrip in hun omgeving, instanties leken amper iets te doen en opsporingsresultaten bleven uit.. In 1990 nam de huisarts van een achterblijversgezin contact op met Slachtofferhulp Nederland, om te vragen naar wie hij het gezin kon doorverwijzen voor passende steun.. De huisarts was bekend met de taken van rouwverwerking, maar de inzichten gingen niet op bij vermissing.. Er was immers geen ‘voorgoed verlies’ dat verwerkt moest worden.. Hij gaf het gezin de opdracht een dagboek bij te gaan houden, en trad zelf in contact met  ...   een grote landelijke ontmoetingsdag van lotgenoten.. Achterblijvers vertelden dat er voor het eerst naar hen geluisterd werd.. Ze uitten hun frustraties over de ‘logge, bureaucratische en onwetende’ opsporingsinstanties.. Dit leidde tot:.. 1992: de invoering van het Vermiste Personen Systeem,.. 1993: de verspreiding van een informatiefolder voor mensen die aangifte deden van vermissing,.. 1996 en 2002: de samenstelling van het Handboek Vermiste Personen voor opsporingsinstanties.. 1994: een onderzoek, uitgevoerd door de Universiteit van Utrecht onder 77 achterblijvers, uitmondend in de publicatie.. Taal noch Teken.. in 2003.. De VAV kwam voort uit de eerste lotgenoten ontmoetingsdag in 1992, en werd in 1994 een officieel een vereniging.. De VAV bestaat dus al bijna twintig jaar.. In die twintig jaar is er erg veel veranderd ten gunste van achterblijvers! Maar een voortdurende informatieverstrekking en alertheid blijft noodzakelijk..

    Original link path: /?page_id=25
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Interview
    Descriptive info: Interview (2006) met Gerard en Joke Schook door Truus de Witte.. Gerard Schook was lange tijd voorzitter van de VAV, totdat hij in 2011 overleed.. Hun (stief)zoon Willem Barentsen werd sinds 1993 vermist.. Gerard publiceerde in 2011 het boek ‘.. Wachten went nooit’.. over de vermissing van en zoektocht naar Willem.. Het interview werd gehouden n.. a.. v.. het onderzoeksverslag over oorlogsvermissing, getiteld.. Dat het zo lang moest duren.. , over slachtoffers die tijdens de Tweede Wereldoorlog door toedoen van de bezetters verdwenen en nimmer zijn teruggevonden.. In dit onderzoeksverslag vertellen vier generaties nabestaanden welke invloed de spoorloze verdwijning van hun vader, broer, tante, oom, grootvader op hun leven had/heeft.. Het interview met Gerard en Joke Schook vormde samen met andere interviews de basis voor de publicaties ‘.. Op een onbekende plaats begraven, de April-Meistakingen van 1943, een onderzoek naar oorlogsvermissing.. ’ en ‘.. Meerstemmig, instanties over (oorlogs)vermissing.. ’.. Gerard en Joke Schook:.. Het maakt niet uit of een vermissing zes of zestig jaar geleden startte.. Als we vanuit de VAV naar de verhalen van.. Dat het zo lang moest duren.. kijken, valt onmiddellijk de.. herkenning.. op.. Als achterblijvers herkennen we ons volledig in de nabestaanden die je beschrijft en die aan het woord komen.. Het wijkt nauwelijks af.. De moordende onzekerheid en machteloosheid, waaraan maar geen eind komt, en de afhankelijkheid van het werk van instanties.. Een vermissing heeft alleen een.. begin.. Zolang een vermissing niet is opgelost duurt hij voort en wordt het dagelijkse leven van de achterblijvers er door bepaald.. Startte de vermissing vijf, tien, dertig of zestig jaar geleden, dat maakt niet uit.. De vermissing speelt.. nu.. Een vermissing kan niet verwerkt worden, een vermissing gaat nooit over.. Dus enerzijds is er niets veranderd in zestig jaar.. Anderzijds ook wél.. Wij zijn.. mondiger.. dan de mensen van zestig jaar geleden.. Wij hebben niet meer dat.. ontzag.. voor instanties, zoals dat zestig jaar geleden vanzelfsprekend was.. Wij willen.. meezoeken.. , meedenken, wij wachten minder af.. En we hebben ons.. verenigd.. Ook.. instanties.. zijn veranderd in de afgelopen jaren, als het om vermissing gaat.. De achterblijvers zelf hebben hier veel invloed in gehad, naast voortrekkers van instanties.. Er zijn wetten, regels, systemen, protocollen, netwerken, handboeken, websites, contactpersonen en faciliteiten gekomen.. Maar deze worden bediend door de.. mens.. Dit is de kern waar alles om draait.. Als er niet grootschalig mee gewerkt wordt zijn het veranderingen.. in theorie.. , die mooi lijken voor de buitenwereld.. Een handboek is niets als er geen.. mensen.. zijn die het handboek bestuderen, in praktijk brengen, inzichten met anderen delen, regels doorgeven, netwerken benutten, enzovoort.. Maar wij gaan net als jij uit van.. onkunde.. , niet van.. onwil.. Die onkunde slaat niet op het werken met protocollen, enzovoort, maar op het onvermogen zich te verplaatsten in wat er in de achterblijvers omgaat.. En daarin ziet de VAV een belangrijke taak: laten zien wat vermissing betekent.. We zullen een aantal zaken schetsen, waar we als achterblijvers mee te maken hebben, om de herkenning en de verschillen te illustreren.. De kern, de.. menselijke factor.. , komt steeds terug.. Afhankelijkheid van instanties.. Cruciaal is dat achterblijvers overheidsinstanties nodig hebben.. Achterblijvers kunnen zoeken naar vermisten, maar ze kunnen hen niet.. opsporen.. Er is dus een groot verschil tussen zoeken en opsporen.. Achterblijvers kunnen steun aan elkaar geven, zowel op het emotionele als op het praktische vlak.. Maar opsporen… dat ligt op het terrein van.. overheidsinstanties.. De instanties hebben de kennis, de autoriteit, het personeel, de contacten, de financiën en de mogelijkheden.. Die hebben wij niet, maar we hebben ze schreeuwend nodig! We zijn net zo afhankelijk van wat de instanties voor ons doen als zestig jaar geleden.. Je schrijft in je onderzoeksverslag dat de Meistaking ‘.. een zaak.. ’ werd voor autoriteiten, dat.. zij.. de regie over de zaak hadden, niet de familieleden van de vermisten.. De families waren.. buitenstaanders.. voor de autoriteiten.. insiders.. waren hun eigen mensen en andere instanties.. Dit is nog steeds zo.. Enerzijds is er in.. theorie.. veel veranderd, de laatste tien jaar.. Anderzijds is er maar een klein beetje veranderd in de.. houding van instanties.. , als we naar de ervaringen luisteren van de leden van de VAV.. De goede functionarissen uitgezonderd, uiteraard.. Maar het proces van verandering is nog maar pril.. VAV, er is veel veranderd.. De oprichting van de VAV heeft alles te maken met het.. onvermogen.. om een vermissing te verwerken.. Achterblijvers bleken gaandeweg in een.. isolement.. te raken nadat een dierbare vermist was geraakt.. Ze stonden met lege handen, ze misten passende opvang, ze stuitten op onbegrip in hun omgeving en opsporingsresultaten bleven uit.. Bij veel achterblijvers werd de vermissing een onderwerp, waarmee ze bij niemand meer aan konden komen.. Een.. taboe.. dus.. Ze kregen gaandeweg klachten, een heel specifiek Post Traumatisch Stress Syndroom.. Er bleek geen opvang te zijn voor deze specifieke problemen.. De huisarts van een achterblijversgezin nam medio 1990 contact op met Slachtofferhulp.. Daar werkte destijds de psychologe Ina van Beek.. Zij kende meer achterblijvers.. Er werd een werkgroep van instanties geformeerd, geleid door Ina.. Zie je, het is de.. achter de functie die iets oppikt en er iets mee doet.. Begin 1991 werd door deze werkgroep een studiedag voor politie en hulpverleners georganiseerd, en op 28 november 1992 vond de eerste.. landelijke ontmoetingsdag voor achterblijvers.. plaats.. Lotgenoten kwamen met elkaar in contact.. Deze dag resulteerde in de oprichting van de VAV in 1994.. Jan Ackerman werd de eerste voorzitter van de VAV.. Momenteel telt de VAV zo’n honderd leden.. De registratie van vermissingen werd verbeterd en in 1992 werd het VPS (Vermiste Personen Systeem) ingevoerd.. Het ministerie van Justitie maakte een informatiefolder, die sinds 1993 aan mensen wordt gegeven die bij de politie aangifte komen doen.. De Universiteit van Utrecht startte begin 1994 een onderzoek o.. l.. professor Jan van den Bout, dat in 1997 werd afgerond en waaraan 77 achterblijvers hadden meegedaan.. De divisie Centrale Recherche Informatie van de politie maakte in 1996 een CRI-themaboek, het.. Handboek Vermiste Personen.. , waarin uitkomsten van het onderzoek door professor Van den Bout waren verwerkt.. Minister Sorgdrager voerde in 1997 een aantal belangrijke verbeteringen door, o.. op het gebied van registratie en wetgeving.. Er kwam een.. Meldpunt Vermisten.. in 2000, dat in 2001 door het Rode Kruis werd overgenomen.. Er werd naar ons geluisterd, dat bracht veranderingen.. We waren erg blij met al deze initiatieven en alle aandacht voor vermissing.. Er werd naar ons.. geluisterd.. Ook het onderzoek van 1994-1997 heeft veel opgeleverd.. Op grond van de onderzoeksresultaten is in 2003 een boekje samengesteld,.. Taal noch teken.. , geschreven door Carin Giesen.. Dit wordt uitgegeven door de VAV en is bedoeld voor hulpverleningsinstanties en voor politie- en juridische instanties.. Voor.. hulpverleningsinstanties.. geldt als doel dat het boekje bijdraagt aan deskundigheidsbevordering, zodat achterblijvers beter opgevangen worden in de specifieke situatie waarin hij of zij verkeert.. politie en juridische instanties.. geeft het boekje inzicht in de omstandigheden waarin achterblijvers zich bevinden, zodat het boekje bijdraagt aan de bespreekbaarheid van deze omstandigheden én van het opsporingswerk.. Achterblijvers nemen het boekje vaak mee naar hun contactpersoon, begeleider of hulpverlener.. Er is dus heel veel verbeterd, de laatste tien jaar.. Maar we zitten nog midden in het proces.. Als VAV houden we continu de vinger aan de pols, we zijn er nog lang niet.. We richten ons op de achterblijvers zelf, op instanties en op media.. De VAV behartigt de belangen van achterblijvers en geeft hen steun.. De VAV geeft adviezen aan achterblijvers bij het zoeken naar een vermiste en bij het oplossen van praktische problemen rond een vermissing.. De VAV brengt achterblijvers bij elkaar via de telefoon en op bijeenkomsten, zodat achterblijvers kunnen praten met lotgenoten, elkaars verhalen horen, daarin herkenning vinden en elkaar kunnen helpen.. De VAV geeft informatie aan achterblijvers door gastsprekers zoals politiemensen, onderzoekers of hulpverleners, uit te nodigen op bijeenkomsten.. De VAV onderhoudt intensief contact met media, om de samenleving inzicht te geven in de problemen van achterblijvers.. Voor ditzelfde doel zet de VAV gastsprekers in op politiescholen en hulpverleningsinstanties, en onderhoudt de VAV contacten met zoveel mogelijk instanties die met vermissing te maken hebben.. Maar er moet nog heel veel gebeuren.. Een instantie is een groot en anoniem iets, dat er  ...   dat wel.. Daar heeft de VAV ook veel moeite voor moeten doen.. Processen hebben ook tijd nodig.. En het blijven de.. die voor die veranderingen zorgen.. Buitenland.. De laatste decennia vinden er steeds meer vermissingen plaats in het buitenland, vanwege avontuurlijke vakanties naar vreemde landen.. Dan krijg je te maken met andere instanties, andere wetten en gewoonten, en soms ook met tegenstrijdige belangen.. Voor achterblijvers vormt een vermissing in een buitenland een ingewikkeld probleem.. In sommige landen wordt het probleem van vermissing helemaal niet gezien.. Een mens heeft toch zeven levens? Eén meer of minder maakt toch niet uit? Ook wetten kunnen per land verschillen, en je bent naast te zijn overgeleverd aan de Nederlandse instanties ook overgeleverd aan de wetten van dat andere land.. Welke internationale belangen spelen een rol als Nederlandse autoriteiten meer of minder aandrang op dat andere land uitoefenen om mee te werken aan het oplossen van de vermissing? Zoals achterblijvers aangeven Nederlandse instanties te vriend te moeten houden, houden Nederlandse instanties andere landen te vriend vanwege bijvoorbeeld economische belangen.. Zo’n instantie kiest dan niet voor jou maar voor dat andere land, en dat is heel pijnlijk.. Een voorbeeld.. Halverwege de jaren negentig zou de toenmalige premier op een internationaal bezoek een vermissingzaak aankaarten.. Dit was telefonisch besproken met de achterblijvers, en de achterblijvers hadden van dit telefoongesprek een notitie gemaakt.. De bespreking ging niet door, want er kwam een ‘urgenter’ onderwerp op de agenda: een vluchtelingenstroom, die teruggedraaid moest worden.. De achterblijvers kregen geen verslag van het feit dat hun vermissingzaak niet aan bod was geweest.. Dit hebben ze uit het tijdschrift.. De Spiegel.. vernomen.. Ze belden naar het Ministerie, die antwoordde dat de bespreking nooit beloofd was.. Toen de achterblijvers hen van de notitie op de hoogte brachten, was er opeens ‘.. geen gelegenheid.. ’ geweest.. In dit voorbeeld heb je alles op een rij: de hoop, afhankelijkheid, de ongrijpbaarheid, de teleurstelling en het afschepen.. En dit komt bovenop de vermissing waar achterblijvers dagelijks mee leven.. Ongrijpbaar en gesloten.. We schetsten enkele ervaringen, die we vaak horen van achterblijvers, met de ongrijpbaarheid van het werk van instanties.. Dat.. geslotene.. is afschuwelijk.. Achterblijvers zien dikke dossiers op het bureau liggen als ze voor een gesprek bij bijvoorbeeld de ministeries van Justitie of Binnenlandse Zaken komen, maar dat dossier blijft voor hen gesloten.. Als ze om inzage vragen krijgen ze óf geen antwoord, óf ze krijgen te horen dat het dossier.. vertrouwelijk.. is zolang het onderzoek nog niet gesloten is, óf ze krijgen als antwoord dat de informatie alleen voor hén bestemd is.. Dat dossier gaat dan over.. jouw kind.. ! De mogelijkheid om mee te denken wordt je onthouden én de mogelijkheid om greep op het ongrijpbare te krijgen wordt je onthouden.. Veel achterblijvers vragen zich af of instanties misschien geen inzage geven, om controle op het opsporingswerk te voorkomen.. Een ander voorbeeld van dit ongrijpbare en geslotene is het volgende.. De VAV heeft meegewerkt aan een instructievideo die gebruikt wordt om ambassadepersoneel te trainen beter om te gaan met vermissingzaken.. Het ministerie Buitenlandse Zaken heeft die video laten maken.. Maar de VAV kreeg alleen het fragment waarop.. ik.. te zien ben, niet de hele video.. Het fragment is het verslag van de vermissing van onze zoon Willem.. Raar.. En dan vraag je waarom je de hele film niet krijgt, een gewone vraag, waarop je domweg geen antwoord krijgt.. Later hoorden we dat de video voor intern gebruik was.. Een laatste voorbeeld is het.. Dit kwam tot stand in 1996, en werd uitgegeven door de CRI.. Het boek bevat veel informatie over registratie, melding, procedure, opsporingsacties.. De bedoeling van het boek was om bij te dragen aan een succesvollere aanpak van vermissingzaken.. Een hele paragraaf is gewijd het opvangen van achterblijvers.. De paragraaf is gebaseerd op de resultaten van het onderzoek van de Universiteit van Utrecht, dus op de enquête waaraan 77 achterblijvers in het voorjaar van 1994 hadden meegedaan.. Echter, het boek is.. niet openbaar.. Het is niet te koop en niet aan te vragen, zelfs niet door achterblijvers.. Vanwaar die geheimzinnigheid? In 2002 is een tweede, verbeterde versie van het.. Handboek.. gemaakt.. Het bestaat nu uit twee delen.. Ook deze nieuwe uitgave is niet openbaar, en bevat zelfs de zinsnede ‘.. het is verboden om deel 2 van dit handboek, De Opsporing, aan niet-politiefunctionarissen ter inzage te geven.. Waarom? Dat staat er niet.. Deze ongrijpbaarheid en geslotenheid maken het achterblijvers erg moeilijk, laten hen met lege handen staan, en houden een kans tegen om vermissing in de samenleving bekender en meer bespreekbaar te maken.. En over de bekendheid van het handboek binnen instanties hebben we ook onze twijfels.. Kent het hele politiecorps het boek? Hebben ze het doorgenomen? We werden een keer door een politieman gebeld met de vraag of hij bij ons het.. kon bestellen! Hoe kan dit?.. Meer punten van herkenning.. We hebben het hoofdzakelijk gehad over de relatie tussen achterblijvers en instanties.. Maar er zijn meer punten van herkenning.. Het hele hoofdstuk over.. verliesverwerking.. is toepasbaar op achterblijvers.. Maar ook noemen we nog het.. sparen.. , het leven met een.. aanname.. en het belang van een.. plek.. Het.. , het niet vrijuit praten naar kinderen, is heel herkenbaar voor achterblijvers.. Jaarlijks is er een.. Dag van de Vermisten.. , sinds 1999.. Het is een grote uitzondering als ouders kinderen meenemen naar deze dag.. Sparen houdt in dat je niet zegt hoe je je werkelijk voelt, dat je niet teveel over het onderwerp praat.. Je wilt elkaar niet verdriet doen.. Ook opa’s en oma’s worden erg ontzien.. Conspiracy of Silence.. heerst ook in gezinnen van achterblijvers.. Toch horen we ook dat er onderling begrip is tussen achterblijvers die op verschillende manieren met de vermissing leven, zoals pendelen, het raadplegen van een paragnost, het houden van rituelen.. Maar ook onbegrip komt voor, soms zelfs leidend tot echtscheiding.. In je verslag beschrijf je hoe de nabestaanden proberen te leven met de.. dat hun familieleden op de Appelbergen begraven liggen.. Wij herkennen dat.. Maar zelfs als je weet dat je dierbare niet meer leeft, wil je weten wat er precies is.. gebeurd.. , en wil je iets in.. handen.. hebben.. Verstandelijk weet je dat het zus en zo zit, maar je rust niet echt voor er iets tastbaars is gevonden.. De nabestaanden dwingen zichzelf toch tot rust, omdat er niet meer inzit? Is er niet een diepe wens om die hele Appelbergen te laten afgraven?.. om naar toe te gaan is van groot belang.. We hebben geen graf om naar toe te gaan, het verhaal is onvoltooid en heeft geen plek kunnen krijgen.. Je kunt dus op geen enkele manier afstand nemen.. Sinds 1999 hebben we het.. Pauzeteken.. in Utrecht, een tastbaar monument op een tastbare symbolische plek.. We organiseren daar jaarlijks een herdenking, om zelf als achterblijvers samen te komen, om de vermisten te herdenken, en om bij te dragen aan een het verspreiden van bekendheid over vermissing en wat vermissing betekent voor achterblijvers.. Wat kan het onderzoeksverslag voor de VAV betekenen?.. Je laat zien hoe belangrijk het is om de.. zakelijke.. en de.. emotionele.. aanpak te combineren en een heel breed inzicht te geven in wat er allemaal speelt, met respect voor iedereen.. Dus praten over cijfers, wetten, regels en procedures én over wat vermissing betekent voor achterblijvers.. Zoals jij over de geschiedenis en theorieën hebt geschreven, dat is.. zakelijk.. Maar in de interviews komt naar voren hoe de betrokkenen met die geschiedenis.. leefden.. en wat die theorieën.. betekenen.. voor achterblijvers.. Daarbij komen de achterblijvers uitgebreid.. aan het woord.. Ze spreken, er wordt niet over hen gesproken.. En in dat laatste kunnen mensen zich verplaatsen.. Dat laatste spreekt hen aan als mens, zodat ze aanvoelen wat er moet gebeuren of veranderen.. Binnen de VAV hebben we ook het plan om op papier te zetten hoe achterblijvers.. met de vermissing leven.. Nu blijven die verhalen nog binnen de VAV.. Ze moeten naar buiten.. Het is nog een taak van de VAV om de.. in de instanties te blijven aanspreken.. Er is een hoop gewijzigd, de mogelijkheden zijn er in toenemende mate, maar ze moeten door mensen worden opgepikt.. We blijven de problematiek op een respectvolle manier aanhangig maken.. ”..

    Original link path: /?page_id=27
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Dag van de vermisten
    Descriptive info: In 1999 bestond de VAV vijf jaar.. Vele lotgenotendagen hadden plaatsgevonden, waarin herkenning, uitwisseling, informatie en praktische steun centraal stonden.. Voortdurend kwam naar voren: “We hebben geen plek om te herdenken, om stil te staan, om ons verdriet en onze hoop te verbinden met andere lotgenoten.. Daarom besloot de VAV de eerste vrijdag van juni uit te roepen tot de Nationale Dag van de Vermisten, en een jaarlijkse herdenking te organiseren op het meest centrale punt van Nederland: Utrecht.. Op de allereerste Dag van de Vermisten werd het.. onthuld in het Moreelse Park bij het Centraal Station in het hart van Utrecht.. Vanaf 2005 organiseert de VAV de Dag van de Vermisten samen met de Hulplijn Vermiste Personen.. De Dag van de Vermisten staat in het teken van de vermiste, en de gelegenheid tastbaar stil te staan op een tastbare plek: er is ruimte voor bloemen, een gedicht, en het noemen van de namen.. De Dag staat ook in het teken van samenkomst, uitwisseling van ervaringen, gevoelens en informatie.. En tot slot  ...   Kinderen.. Elk jaar op 25 mei wordt stilgestaan bij de Internationale Dag van de Vermiste Kinderen.. Dit is de dag waarop in 1979 het Amerikaanse jongetje Etan Patz op 6-jarige leeftijd verdween.. In 1983 werd naar aanleiding van de vermissing van Etan de 25e mei uitgeroepen tot the International Missing Children s Day , de Internationale Dag van de Vermiste Kinderen.. 30 augustus: Internationale Dag van de Vermisten.. Op 30 augustus is jaarlijks de Internationale Dag van de Vermisten en worden personen die zijn ontvoerd of in het geheim worden vastgehouden, herinnerd.. Onzekerheid over het lot van een dierbare is de harde realiteit voor ontelbare families over de hele wereld.. Iedereen heeft het recht om te weten wat er met hun dierbare is gebeurd.. Daarom is het van essentieel belang dat de kwestie van de vermisten serieus wordt aangepakt.. Het doel van de Internationale dag van de Vermisten is dan ook om het bewustzijn onder het publiek, nationale en internationale organisaties, overheden en militairen te vergroten.. 1 juni 2012.. Speech Fifi Visser..

    Original link path: /?page_id=34
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Programma
    Descriptive info: Op vrijdag.. 6 juni 2014.. vond de zestiende Dag van de Vermisten plaats in Utrecht.. Hieronder vindt u het programma van die dag.. Programma vrijdag 6 juni 2014.. 10.. 30 – 11.. 00 Inloop met koffie en thee bij Movisie (Catharijnesingel 47, Utrecht).. 11.. 00 – 11.. 30 Welkom door Henk Langerak en kennismaking met Slachtofferhulp door Ina van Beek.. 30 – 12.. 20 Thematafels.. Gezinstafel door Heidi Langerak.. Mag ik rouwen bij vermissing? door  ...   Henk Langerak.. Wat doet de politie voor mij? door Irma Schijf (KLPD).. 12.. 20 – 12.. 30 Terugkoppeling thematafels.. 30 – 13.. 30 Lunch en ontmoeting.. 13.. 45 Stille tocht naar het Pauzemonument (monument voor vermisten) in het Moreelsepark.. 14.. 00 Bijeenkomst bij monument.. Openingswoord door de VAV.. Toespraak door Charmaine Hulsbosch.. Muziek.. Opnoemen van de namen van de vermisten.. Persoonlijke voordrachten.. Bloemlegging.. Slotwoord door de VAV.. 15.. 30 Gezamenlijke afsluiting van de dag bij Movisie..

    Original link path: /?page_id=38
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Pauzemonument
    Descriptive info: In 1999 besloot de VAV om een Nationale Dag van de Vermisten in te stellen.. Deze Dag beantwoordde aan een behoefte om op een speciaal voor de vermisten en achterblijvers uitgeroepen dag samen te komen en de vermiste dierbaren samen te gedenken.. Een andere, steeds weer gedeeld verdriet betrof het ontbreken van een plek.. Een plek om ‘iets’ te doen, iets persoonlijks neer te leggen voor de vermiste, maar ook een plek om steeds op te kunnen zoeken als symbool voor de herdenkingsplek voor de vermiste.. De vermiste heeft immers geen graf, dat door hun nabestaanden bezocht kan worden.. Om aan de behoefte aan een plek tegemoet te komen, ontstond het idee om een monument te plaatsen op de meest centrale plek van Nederland: hartje Utrecht.. Monument is afgeleid van het Latijnse woord monumentum, ‘dat wat herinnert’, en het werkwoord monere, ‘zich herinneren’.. Een persoon of gebeurtenis heeft een plek gekregen in onze herinnering, een plek die we in gedachten kunnen oproepen en een plek die we concreet kunnen opzoeken,  ...   even ‘pauze’ in het aldoor zoeken, wachten en hopen op een teken van leven of een teken van zekerheid.. Met het inrichten van een concrete plek is er even ‘pauze’ in de grote zwaarte, die vermissing vormt in de levens van achterblijvers.. Daarom kreeg het monument de naam Pauzemonument van de beeldhouwer, Marianne van den Heuvel.. Het Belgisch Hardstenen monument, 2.. 60 hoog, heeft vier pilaren die naar alle windstreken wijzen.. Waar zou de vermiste zijn? Ook in de vloerplaat zijn zoveel mogelijk richtingen aangegeven.. In het midden van de cirkel is een roos gegraveerd als teken van liefde.. Doordat de roos permanent in de steen is gebeiteld, zijn er permanent bloemen aanwezig bij het monument.. Op de vier zuilen is een cirkelvormig ‘dak’ geplaatst met een ronde opening in het midden.. Daardoor krijgt de roos altijd licht.. De cirkel symboliseert tevens het oneindige: er is geen begin en geen eind.. Het monument opent de deur naar het verhaal erachter: het verhaal van vermissing, het verhaal met een open eind..

    Original link path: /?page_id=40
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Media & Nieuws
    Descriptive info: Archive for Media Nieuws.. admin |.. 17 augustus 2014.. No comments.. Leven met Vermissing.. De Rijksuniversiteit Groningen (RuG) voert in samenwerking met de Vereniging Achterblijvers na Vermissing (de VAV) een onderzoek uit naar de gevolgen van vermissing voor achterblijvers.. Het onderzoek bestaat uit twee delen.. In deel 1 worden de emotionele gevolgen van vermissing van een dierbare in kaart gebracht.. Door middel van het invullen van een vragenlijst wordt er inzicht verkregen in de ervaringen, klachten en welbevinden van de deelnemers.. In deel 2 wordt onderzocht hoe effectief een psychologische behandeling is voor achterblijvers.. Omdat de vermissing van een dierbare een uitzonderlijke situatie is, is er een specifieke behandeling ontwikkeld.. De behandeling wordt uitgevoerd door een psychologen die getraind zijn om achterblijvers te begeleiden en zijn verspreid door heel Nederland.. Het doel van de behandeling is niet afsluiting van de pijnlijke situatie, maar leren leven met de pijnlijke situatie.. Deelname aan de behandeling is geheel vrijblijvend.. Ook mensen die weinig klachten ervaren worden gevraagd om een vragenlijst in te vullen.. Zo kan er worden onderzocht waarom er verschillen zijn tussen mensen in de manier waarop er met de vermissing wordt omgegaan.. Wereldwijd is vrijwel geen onderzoek gedaan naar de gevolgen van vermissing.. Inzicht in de gevolgen van vermissing kan helpen om ondersteuning van achterblijvers zo goed mogelijk op hun behoeften af te stemmen.. Deelname aan het onderzoek is vrijwillig en anoniem.. Mocht u willen deelnemen aan de psychologische behandeling, dan worden de kosten daarvoor vergoed.. U kunt meer informatie lezen over het onderzoek op.. www.. levenmetvermissing.. nl.. Category:.. Geen categorie.. ,.. |.. 16 december 2013.. Hulplijn Vermiste Personen heeft nieuw onderdak.. Vanaf 16 december 2013 ondersteunt Slachtofferhulp Nederland achterblijvers van (langdurig) vermisten.. Zie ook:.. http://www.. slachtofferhulp.. nl/Actueel/2013/Slachtofferhulp-helpt-ook-achterblijvers-van-langdurig-vermisten/.. en.. nl/vermissing/Delicten/Vermissing/.. Daarmee heeft de Hulplijn Vermiste Personen in een andere vorm een nieuw onderdak gevonden.. De VAV is dankbaar dat Slachtofferhulp Nederland de eerste ondersteuning verzorgt en verdiept zich in samenwerking en uitwisseling van ervaringsdeskundigheid.. redacteur |.. 24 mei 2013.. De Wandeling: het leven na een vermissing.. 25 mei: Internationale dag van het Vermiste Kind.. Jaap en Hein Piller de Bruijn weten precies hoe het voelt als een dierbare vermist is.. Hun zoon respectievelijk broer Maarten is al veertien jaar vermist.. Op zijn 22e vertrekt hij in zijn eentje naar India en keert nooit meer terug.. “Tegen beter weten in blijf je hopen dat je hem ooit nog terugziet”, aldus zijn vader Jaap.. Op deze Internationale dag van het Vermiste Kind wandelt Sander de Kramer met Jaap en Hein Piller de Bruijn bij de Krabbeplas in Vlaardingen in het TV-programma KRO de Wandeling.. Maarten de Bruijn is een knappe, zelfstandige en reislustige jongen die nieuwsgierig is naar andere culturen.. Hij is 22 jaar als hij naar India reist.. De eerste drie maanden ontvangt zijn familie liefdevolle brieven van hem, maar dan blijft het stil.. Maanden van onzekerheid verstrijken.. Als het visum van Maarten na een jaar verloopt, is het zeker dat Maarten vermist is.. Vader Jaap (71) vertrekt na de verdwijning naar India om zijn zoon te zoeken, het pad van Maarten volgend tot het punt waar hij zijn laatste teken van leven heeft gegeven.. De eerste weken wordt hij vergezeld door een goede vriend en een cameraman, daarna trekt hij samen met een gids verder.. Na vijf maanden speuren keert Jaap met lege  ...   website van de HVP staat een lijst met verwijsadressen voor specifieke vragen.. De VAV is via de website bereikbaar voor vragen, hetzij per mail, hetzij telefonisch.. We bedanken alle medewerkers van de HVP die zich jarenlang met hart en ziel hebben voor de achterblijvers hebben ingezet.. 3 september 2012.. Roman van Maurits de Bruijn.. Op 30 Augustus is de roman van Maurits de Bruijn verschenen.. De vermissing van zijn broer Maarten de Bruijn, die sinds 1999 vermist is, is de basis geweest voor dit boek.. Aangrijpende debuutroman over de verdwijning van een broer.. De broer van Wolf is tien jaar geleden verdwenen.. Wolf heeft het al die tijd niet onder ogen kunnen zien, maar hij besluit nu op zoek te gaan naar wat de vermissing voor hem betekent.. Hij laat zijn huis en ouders achter en begint zijn zoektocht, via Berlijn en Boedapest naar Barcelona, Tel Aviv en New York.. Het is een reis naar zijn jeugd, naar voorbije vriendschappen en liefdes.. Broer.. is een roman over een onvoltooid leven, de afstand tussen mensen en het gezin dat achterblijft.. ‘Ik durf zijn naam niet te vaak te gebruiken.. Ik ben bang dat die aan kracht verliest, nu de persoon die bij de naam hoort gestopt is met luisteren.. Dat heeft een leraar me een keer gezegd.. Als je een woord te vaak herhaalt, wordt het betekenisloos.. ’.. Off the record.. De broer van Maurits de Bruijn is vermist sinds mei 1999.. Maurits was toen vijftien jaar.. Dertien jaar later schrijft hij deze indrukwekkende coming of age-roman.. Zijn observaties zijn scherp, zijn stijl intrigerend.. De zin in het manuscript die meteen mijn aandacht trok: ‘Mijn moeder is de minst saaie persoon die ik ken.. Documentaire van Fifi Visser online.. De Ikon zond op 30 augustus 2012 de documentaire Twee levens van Fifi Visser uit op NL 2.. Twee levens is een documentaire over de zoektocht van Paulus en Loes Visser.. naar hun zoon.. Maarten Visser verdween 25 jaar geleden tijdens zijn reis.. door Zuid-Amerika.. Sindsdien gaan zijn ouders ieder jaar naar Chili in de.. hoop te ontdekken wat er met hem is gebeurd.. Na zijn eindexamen in 1985 ging Maarten Visser een jaar op reis om de wereld.. en zichzelf te ontdekken.. Een half jaar later stonden er bij zijn ouders in.. Rotterdam twee agenten op de stoep: Maarten was verdwenen na een wandeling.. op een vulkaan in Chili.. Eerst leek het of hij verongelukt was; later kwamen.. er steeds meer signalen dat er misschien iets anders was gebeurd.. Sinds 1985.. gaan Paulus en Loes Visser ieder jaar naar Chili in de hoop een spoor van.. Maarten te vinden.. Twee Levens is een film van Fifi Visser, die haar ouders op hun reis.. vergezelde.. Het is een verhaal over helderzienden, halve waarheden, een.. strenge pater, een schimmige sekte, maar vooral over een echtpaar, dat.. onvermoeibaar alle sporen nagaat.. Terwijl iedereen zegt dat ze Maarten.. vermoedelijk nooit zullen vinden, hangen ze met niet aflatende energie.. pamfletten op met zijn signalement; doen ze oproepen in de lokale media en.. spreken ze mensen die wellicht meer weten over zijn verdwijning.. En ieder.. jaar leggen ze bloemen bij een kruis dat ze hebben opricht op de vulkaan.. waar hij verdween.. Twee Levens is de bestellen bij de maker: fifi@haakenvisser.. U kunt deze uitzending nogmaals bekijken via.. uitzendinggemist..

    Original link path: /?cat=10
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Publicaties
    Descriptive info: Zo zal ik aarde zijn gedachten over afscheid.. Auteur: Patricia Wittebroodt.. Uitgave: www.. mijnbestseller.. nl (2013) isbn 9789461938220.. Pagina s: 54.. Rouwen na een overlijden is een groot proces van verwerken, aanvaarden en loslaten.. Rouwen na een verdwijning, is voor de achterblijver echter helemaal.. Dan ga je telkens weer door onrust, hoop en wanhoop, verdriet en de vele vragen zonder antwoord.. “Zo zal ik aarde zijn- gedachten over afscheid” beschrijft gedachten en gevoelens die na het afscheid en overlijden van een dierbare op de voorgrond komen.. Rouwen is een groot proces van verwerken, aanvaarden en loslaten.. Dit proces is heel anders wanneer iemand, in dit boek een jongvolwassene, zonder enige motivatie verdwijnt om elders een ander leven op te bouwen.. Wanneer ook alle pogingen tot contact onbeantwoord blijven, kom je als achterblijver in een impasse terecht, waar hoop en wanhoop, herinneringen, verdriet en onrust elkaar blijvend opvolgen.. Het proces van rouwen en verwerken wordt in zo n situatie eerder één van berusten, kiezen voor het eigen leven, en loslaten.. In haar eigen korte en verhalende poëziestijl beschrijft de auteur meerdere aspecten van beiden soorten afscheid op een invoelende manier.. Patricia Wittebroodt (Antwerpen, 1962) studeerde aan de Academie voor Integratieve Psychologie en Psychotherapie en volgde daarna de opleidingen tot Acceptance en Commitment therapeut en Systeemtherapeut en/of Familieopstellingen.. Van haar hand verscheen in 2011 bij dezelfde uitgeverij het boek “Een weg naar liefde”, een bemoedigende bundel met levensbeschouwelijke gedachten.. Te bestellen via: www.. Het boek Job.. Auteur: Roek Lips.. Uitgave: Prometheus Amsterdam (2013) isbn 9789044622621.. Pagina’s: 272.. Op 17 oktober 2011 raakt Job Lips, achttien jaar oud, vermist in Spanje, nadat hij met zijn vrienden is gaan zwemmen in de zee bij San Sebastian.. Ondanks de inzet van de hulpdiensten wordt zijn lichaam niet gevonden.. Twee weken na de vermissing van Job begint zijn vader Roek Lips met het beschrijven van zijn zoektocht, om te leren omgaan met het diepe verdriet en de leegte, en om greep te krijgen op de noodlottige gebeurtenis en de betekenis hiervan voor zijn leven.. Tijdens het schrijven raakt hij steeds meer in gesprek met zijn eigen vader Jan, die, ondanks de weinige woorden die hij nog heeft vanwege een vorm van dementie, nooit heeft kunnen praten over de plotselinge dood van diens eigen vader, Klaas Lips.. Het boek Job is een liefdevol verslag van het zoeken naar woorden in een situatie waarvan veel mensen zeggen dat er geen woorden voor zijn.. Ondanks de verschrikkelijke gebeurtenis slaagt Roek Lips erin om het leven weer op te pakken en dichter bij zijn eigen kern te komen – en bij hen die hij werkelijk liefheeft.. Pagina 73: “.. De Spaanse jongen wil ons graag helpen, hij kent de zee.. Na een paar minuten komt hij uit het water met drie volle flessen.. Het water is helder, net zo helder als het mineraalwater dat eruit gegoten is.. Maar dit is ander water.. Het water waarin Job verdronken is.. Het plastic tasje snijdt opnieuw in mijn hand.. Ik kijk nog een keer om en zie dat de jongen het water weer in gelopen is.. Een jongen uit San Sebastian, die is opgegroeid met de zee.. ”.. Te bestellen bij boekwinkels.. Auteur: Maurits de Bruijn.. Uitgave: Nieuw Amsterdam Uitgevers (2012) isbn 9789046812945..  ...   hun stiefzoon en zoon Willem Barentsen.. Tijdens zijn vakantie blijkt hij voor het laatst gezien te zijn in Roemenië.. Wat is er met Willem gebeurd?! Na een zenuwslopende tijd wordt een schedel gevonden en begint een moeizame, jarenlange speurtocht om te achterhalen of dat misschien de schedel van Willem is.. NBD/Biblion recentie (G.. P.. Schuring): Tijdens zijn vakantie in Roemenië in 1993 verdwijnt de 23-jarige Willem Barentsen.. Zijn moeder en stiefvader weten niet waar hij is en ontvangen pas weken later bericht dat zijn rugzak en paspoort zijn gevonden.. Ook is er een hoofd gevonden, volgens de eerste onderzoeken het hoofd van een vrouw.. Pas na enkele jaren is er na DNA-onderzoek in Nederland zekerheid dat het hoofd van Willem is.. De rest van zijn lichaam is nooit gevonden.. Onderzoek wordt door autoriteiten tegengewerkt en getuigen krijgen zijn ouders nooit te spreken.. Het is een gevecht tegen ambtelijke molens die traag of helemaal niet draaien.. Voor nabestaanden een onverdraaglijke situatie.. Het boek bevat het verslag van de zoektocht van de hand van Willems stiefvader, dagboekaantekeningen van zijn moeder en verder talloze documenten en foto s.. Documenten die de onwilligheid van Roemeense autoriteiten illustreren om opening van zaken te geven en van Nederlandse autoriteiten om met de vuist op tafel te slaan.. Uitzonderingen daargelaten.. Schokkend vanwege de het zal je maar overkomen -gedachten die het boek oproept.. Vermist, en wat dan?.. Auteur: Mieke van Tankeren.. Uitgave: Babylon-De Geus (1996) isbn 90-6222-322-2.. Pagina’s: 203.. Dit boek gaat over de achterblijvers van mensen die vermist worden: man, vrouw, dochter, zoon, broer, zus, ouders, familie en vrienden.. Zij hebben te maken met een vacuüm tussen leven en dood, want een dierbare verdween in het niets.. Uit de aangrijpende gesprekken met achterblijvers blijkt wat er eigenlijk gebeurt nadat iemand niet thuis is gekomen, na de eerste verlammende schrik en het verdriet.. Aan de hand van zeven reconstructies neemt de auteur steeds een ander aspect onder de loep: Hoe ga je zoeken en van wie vraag je hulp? Wat doet de politie en welke rol spelen de media? Wat te doen als de vermissing in het buitenland plaatsvond? Welke rol kan de hulpverlening vervullen? De achterblijvers krijgen te maken met juridische problemen rond schulden en bezittingen.. Ook zullen ze moeten omgaan met reacties uit hun omgeving of juist het uitblijven ervan.. Ten slotte schetst de auteur hoe men in België, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten met vermissingen omgaat.. Journaliste Mieke van Tankeren signaleert ernstige hiaten in de registratie van vermiste personen en in de werkwijze van verschillende opsporingsinstanties.. Zij geeft conclusies en aanbevelingen die tot verbetering van de huidige situatie moeten leiden.. Taal noch Teken.. Auteur: Carin Giessen (redactie).. Uitgave: VAV (2003) isbn 90-9017018-9.. Pagina’s: 37.. Het boekje Taal noch Teken, Hulpverlening aan achterblijvers van vermiste personen, is op verzoek van de VAV geschreven om een passender hulpverlening aan achterblijvers in kaart te brengen.. De informatie, aanbevelingen en tips zijn zeer geschikt voor hulpverleners die met achterblijvers te maken krijgen.. Te vaak wordt nog gedacht vanuit bestaande rouwverwerkingstaken zoals die van William Worden.. Deze gaan uit van het accepteren van het voldongen feit van het blijvende verlies.. Dit gaat niet op bij vermissing: de vermiste kan immers weer terug komen?.. Te bestellen via het.. bij de VAV..

    Original link path: /?page_id=44
    Open archive

  • Title: VAV – De Vereniging Achterblijvers na Vermissing » Contact
    Descriptive info: Telefonische bereikbaarheid.. De VAV heeft een aantal vrijwilligers waar u terecht kunt met uw vragen.. Wanneer u behoefte heeft aan contact, dan vult u het contactformulier in en wordt door ons contact met u opgenomen.. Media kunnen contact opnemen met.. inavanbeek@ziggo.. of Henk Langerak tel 0348-452016 (privé) of 06-22498501 (werk).. Secr: A.. van den Boom.. Uithof 26.. 4261 LP Wijk en Aalburg.. info@devav..

    Original link path: /?page_id=85
    Open archive



  •  


    Archived pages: 26